Wie zijn wij?

Ik ben Shemaira 32 jaar en  moeder van 2 jongens, mijn oudste heet Jy´Avery en is 8 jaar

en mijn jongste heet J´Amour en is 2 jaar

Achtergrond:

Op jongere leeftijd, nadat ik was geslaagd voor de middelbare school, vond ik het leuk om met kinderen te werken waardoor ik met mijn opleiding op verschillende kinderdagverblijven heb mogen werken op de baby zowel op de peuter groepen.

Toen ik voor mijn opleiding 'zorg en welzijn' was geslaagd en ik moeder werd ging mijn interesse uit naar de gehandicaptenzorg.

Tijdens mijn werk en opleiding in de gehandicaptenzorg en mijn moederschap moest combineren, wat zeker zwaar was maar ik  geen enkel moment heb getwijfeld.

Heb ik binnen 4 jaar niveau 3 en 4 afgerond.

Moederschap

Toen mijn oudste zoon werd geboren had ik een verslaving aan educatieve spellen, als ik in een winkel kwam en ik zag een educatief spel kon ik het niet laten om het te laten liggen.

Sinds zijn geboorte speel ik spelletjes op educatieve wijze, wat ervoor heeft gezorgd dat mijn oudste zoon zijn educatieve ontwikkeling heel erg omhoog ging.

Op de crèche kreeg ik vaak de vraag wat ik met hem doe waardoor hij zo voorop loopt. Als ik met mensen in contact kwam kreeg ik dezelfde vraag en toen hij eindelijk naar school mocht, kreeg ik van zijn juf ook te horen dat hij door alles heen gaat zonder enige moeite.

En dit geef ik ook weer aan mijn jonste zoon, het mooie van dit alles is dat mijn oudste heel vaak uit zichzelf dan spelletjes met zijn broertje speelt.

Waardoor hetgeen wat hij heeft geleerd weer kan doorgeven aan zijn broertje waardoor mijn jongste zijn educatieve ontwikkeling ook aan het groeien is en ik dezelfde vragen op zijn creche krijg.

Social media

Op snapchat deelde ik altijd filmpjes, wanneer ik educatieve spelletjes met mijn oudste zoon aan het spelen was, Ik kreeg dan altijd de vraag: Waar ik de spelletjes vandaan heb?

en waar ik het geduld vandaan haal?

en/of ik bijles geef?

Mijn antwoord was bij het bijles geven altijd nee omdat ik daar nooit bij had stil gestaan.

en vertelde ik ook altijd waar ik de spelletjes vandaan had maar dat ouders/verzorgers dan aangaven dat zij er geen geduld voor hadden.

Bijles

Mijn zoontje wou heel graag vloggen, maar door de negatieve reacties wat ik soms lees dacht ik voor mijn kind wil ik niet dat hij daarmee te maken krijgt.

Toen Corona ons land had getroffen en de scholen dicht moesten, ouders verplicht waren om een thuis les te geven aan hun kind(eren). Kwamen de vragen maar binnenstromen of ik bijles geef of als ik kan helpen bij het ondersteunen ervan.

Toen kwam ik met het idee mijn zoon wilt vloggen en ik krijg de vraag om te helpen, waarom die 2 niet samen voegen.

Waardoor mijn oudste zoon en ik 2 jaar terug een youtube kanaal zijn gestart.

Waarin wij lieten zien hoe je educatie leuk kan maken, waarvan wij ook alleen maar positieve complimenten over kregen.

Helaas moest wij daarmee stoppen omdat het maken van vlogs tijd en ruimte van je eist en dat lastig te combineren was met mijn werk en het opvoeden van mijn 2 jongens ik had er geen ruimte meer voor.

Tot ik op een dag dacht ik kan veel meer met "De Spierballetjes" want doordat ik mijn zoon vanaf zijn 1e leeftijd tot heden aan het ondersteunen ben om zijn educatieve ontwikkeling te stimuleren en hij daardoor steeds hoge cijfers haalt op school en op hoger niveau scoort.

En mijn kennis ook weer bij mijn jongste zoon toe pas waardoor hij als 2 jarige al tot 10 kan tellen, een duidelijke uitspraak heeft, door heeft welke vorm in welk gaatje hoort en zo zijn er veel meer dingen die ik kan opnoemen.

Het mooie is ook dat mijn oudste zoon het ook heel leuk vindt om zijn kennis met zijn broertje te delen.

Daarom wil ik mijn kennis, de waarde die ik lever en de energie die ik erin steek kan toepassen tijdens het geven van bijles.

Omdat ik ieder kind ook de zelfvertrouwen gun en wil laten zien dat leren wel leuk kan zijn.